woensdag 29 juli 2015
vrijdag 5 juni 2015
America
Gertrude Stein (1874 - 1946)
America by Gertrude Stein
.
Once in English they said America. Was it English to them.
Once they said Belgian.
We like a fog.
Do you for weather.
Are we brave.
Are we true.
Have we the national colour.
Can we stand ditches.
Can we mean well.
Do we talk together.
Have we red cross.
A great many people speak of feet.
And socks.
The Harvest Moon
The Harvest Moon by Ted Hughes
.
The flame-red moon, the harvest moon,
Rolls along the hills, gently bouncing,
A vast balloon,
Till it takes off, and sinks upward
To lie on the bottom of the sky, like a gold doubloon.
The harvest moon has come,
Booming softly through heaven, like a bassoon.
And the earth replies all night, like a deep drum.
.
So people can't sleep,
So they go out where elms and oak trees keep
A kneeling vigil, in a religious hush.
The harvest moon has come!
.
And all the moonlit cows and all the sheep
Stare up at her petrified, while she swells
Filling heaven, as if red hot, and sailing
Closer and closer like the end of the world.
.
Till the gold fields of stiff wheat
Cry `We are ripe, reap us!' and the rivers
Sweat from the melting hills.
.
.
The flame-red moon, the harvest moon,
Rolls along the hills, gently bouncing,
A vast balloon,
Till it takes off, and sinks upward
To lie on the bottom of the sky, like a gold doubloon.
The harvest moon has come,
Booming softly through heaven, like a bassoon.
And the earth replies all night, like a deep drum.
.
So people can't sleep,
So they go out where elms and oak trees keep
A kneeling vigil, in a religious hush.
The harvest moon has come!
.
And all the moonlit cows and all the sheep
Stare up at her petrified, while she swells
Filling heaven, as if red hot, and sailing
Closer and closer like the end of the world.
.
Till the gold fields of stiff wheat
Cry `We are ripe, reap us!' and the rivers
Sweat from the melting hills.
.
To The Moon
To The Moon by Percy Bysshe Shelley
.
Art thou pale for weariness
Of climbing heaven and gazing on the earth,
Wandering companionless
Among the stars that have a different birth, --
And ever changing, like a joyless eye
That finds no object worth its constancy?
.
.
Art thou pale for weariness
Of climbing heaven and gazing on the earth,
Wandering companionless
Among the stars that have a different birth, --
And ever changing, like a joyless eye
That finds no object worth its constancy?
.
Under The Moon
Under The Moon by William Butler Yeats
.
I have no happiness in dreaming of Brycelinde,
Nor Avalon the grass-green hollow, nor Joyous Isle,
Where one found Lancelot crazed and hid him for a while;
Nor Uladh, when Naoise had thrown a sail upon the wind;
Nor lands that seem too dim to be burdens on the heart:
Land-under-Wave, where out of the moon's light and the sun's
Seven old sisters wind the threads of the long-lived ones,
Land-of-the-Tower, where Aengus has thrown the gates apart,
And Wood-of-Wonders, where one kills an ox at dawn,
To find it when night falls laid on a golden bier.
Therein are many queens like Branwen and Guinevere;
And Niamh and Laban and Fand, who could change to an otter or fawn,
And the wood-woman, whose lover was changed to a blue-eyed hawk;
And whether I go in my dreams by woodland, or dun, or shore,
Or on the unpeopled waves with kings to pull at the oar,
I hear the harp-string praise them, or hear their mournful talk.
.
Because of something told under the famished horn
Of the hunter's moon, that hung between the night and the day,
To dream of women whose beauty was folded in dis may,
Even in an old story, is a burden not to be borne.
.
.
I have no happiness in dreaming of Brycelinde,
Nor Avalon the grass-green hollow, nor Joyous Isle,
Where one found Lancelot crazed and hid him for a while;
Nor Uladh, when Naoise had thrown a sail upon the wind;
Nor lands that seem too dim to be burdens on the heart:
Land-under-Wave, where out of the moon's light and the sun's
Seven old sisters wind the threads of the long-lived ones,
Land-of-the-Tower, where Aengus has thrown the gates apart,
And Wood-of-Wonders, where one kills an ox at dawn,
To find it when night falls laid on a golden bier.
Therein are many queens like Branwen and Guinevere;
And Niamh and Laban and Fand, who could change to an otter or fawn,
And the wood-woman, whose lover was changed to a blue-eyed hawk;
And whether I go in my dreams by woodland, or dun, or shore,
Or on the unpeopled waves with kings to pull at the oar,
I hear the harp-string praise them, or hear their mournful talk.
.
Because of something told under the famished horn
Of the hunter's moon, that hung between the night and the day,
To dream of women whose beauty was folded in dis may,
Even in an old story, is a burden not to be borne.
.
The Moon is distant from the Sea
The Moon is distant from the Sea by Emily Dickinson
.
The Moon is distant from the Sea --
And yet, with Amber Hands --
She leads Him -- docile as a Boy --
Along appointed Sands --
.
He never misses a Degree --
Obedient to Her Eye
He comes just so far -- toward the Town --
Just so far -- goes away --
.
Oh, Signor, Thine, the Amber Hand --
And mine -- the distant Sea --
Obedient to the least command
Thine eye impose on me --
.
.
The Moon is distant from the Sea --
And yet, with Amber Hands --
She leads Him -- docile as a Boy --
Along appointed Sands --
.
He never misses a Degree --
Obedient to Her Eye
He comes just so far -- toward the Town --
Just so far -- goes away --
.
Oh, Signor, Thine, the Amber Hand --
And mine -- the distant Sea --
Obedient to the least command
Thine eye impose on me --
.
Harvest moon
Harvest moon by Yosa Buson
.
Harvest moon--
called at his house,
he was digging potatoes.
.
Harvest moon--
called at his house,
he was digging potatoes.
The Moon
The Moon by William Henry Davies
.
Thy beauty haunts me heart and soul,
Oh, thou fair Moon, so close and bright;
Thy beauty makes me like the child
That cries aloud to own thy light:
The little child that lifts each arm
To press thee to her bosom warm.
.
Though there are birds that sing this night
With thy white beams across their throats,
Let my deep silence speak for me
More than for them their sweetest notes:
Who worships thee till music fails,
Is greater than thy nightingales.
.
.
Thy beauty haunts me heart and soul,
Oh, thou fair Moon, so close and bright;
Thy beauty makes me like the child
That cries aloud to own thy light:
The little child that lifts each arm
To press thee to her bosom warm.
.
Though there are birds that sing this night
With thy white beams across their throats,
Let my deep silence speak for me
More than for them their sweetest notes:
Who worships thee till music fails,
Is greater than thy nightingales.
.
Full Moon
Full Moon by Tu Fu
.
Above the tower -- a lone, twice-sized moon.
On the cold river passing night-filled homes,
It scatters restless gold across the waves.
On mats, it shines richer than silken gauze.
.
Empty peaks, silence: among sparse stars,
Not yet flawed, it drifts. Pine and cinnamon
Spreading in my old garden . . . All light,
All ten thousand miles at once in its light!
.
Above the tower -- a lone, twice-sized moon.
On the cold river passing night-filled homes,
It scatters restless gold across the waves.
On mats, it shines richer than silken gauze.
.
Empty peaks, silence: among sparse stars,
Not yet flawed, it drifts. Pine and cinnamon
Spreading in my old garden . . . All light,
All ten thousand miles at once in its light!
The Freedom of the Moon
The Freedom of the Moon by Robert Frost
.
I've tried the new moon tilted in the air
Above a hazy tree-and-farmhouse cluster
As you might try a jewel in your hair.
I've tried it fine with little breadth of luster,
Alone, or in one ornament combining
With one first-water start almost shining.
.
I put it shining anywhere I please.
By walking slowly on some evening later,
I've pulled it from a crate of crooked trees,
And brought it over glossy water, greater,
And dropped it in, and seen the image wallow,
The color run, all sorts of wonder follow.
.
.
I've tried the new moon tilted in the air
Above a hazy tree-and-farmhouse cluster
As you might try a jewel in your hair.
I've tried it fine with little breadth of luster,
Alone, or in one ornament combining
With one first-water start almost shining.
.
I put it shining anywhere I please.
By walking slowly on some evening later,
I've pulled it from a crate of crooked trees,
And brought it over glossy water, greater,
And dropped it in, and seen the image wallow,
The color run, all sorts of wonder follow.
.
THE SADNESS OF THE MOON
THE SADNESS OF THE MOON by Charles Baudelaire
.
THE Moon more indolently dreams to-night
Than a fair woman on her couch at rest,
Caressing, with a hand distraught and light,
Before she sleeps, the contour of her breast.
.
Upon her silken avalanche of down,
Dying she breathes a long and swooning sigh;
And watches the white visions past her flown,
Which rise like blossoms to the azure sky.
.
And when, at times, wrapped in her languor deep,
Earthward she lets a furtive tear-drop flow,
Some pious poet, enemy of sleep,
.
Takes in his hollow hand the tear of snow
Whence gleams of iris and of opal start,
And hides it from the Sun, deep in his heart.
.
.
THE Moon more indolently dreams to-night
Than a fair woman on her couch at rest,
Caressing, with a hand distraught and light,
Before she sleeps, the contour of her breast.
.
Upon her silken avalanche of down,
Dying she breathes a long and swooning sigh;
And watches the white visions past her flown,
Which rise like blossoms to the azure sky.
.
And when, at times, wrapped in her languor deep,
Earthward she lets a furtive tear-drop flow,
Some pious poet, enemy of sleep,
.
Takes in his hollow hand the tear of snow
Whence gleams of iris and of opal start,
And hides it from the Sun, deep in his heart.
.
Everything
Everything by Anna Akhmatova
.
Everything’s looted, betrayed and traded,
black death’s wing’s overhead.
Everything’s eaten by hunger, unsated,
so why does a light shine ahead?
.
By day, a mysterious wood, near the town,
breathes out cherry, a cherry perfume.
By night, on July’s sky, deep, and transparent,
new constellations are thrown.
.
And something miraculous will come
close to the darkness and ruin,
something no-one, no-one, has known,
though we’ve longed for it since we were children.
.
Everything’s looted, betrayed and traded,
black death’s wing’s overhead.
Everything’s eaten by hunger, unsated,
so why does a light shine ahead?
.
By day, a mysterious wood, near the town,
breathes out cherry, a cherry perfume.
By night, on July’s sky, deep, and transparent,
new constellations are thrown.
.
And something miraculous will come
close to the darkness and ruin,
something no-one, no-one, has known,
though we’ve longed for it since we were children.
Flowers
Flowers by Raymond A. Foss
.
Three flowers
bloom each day
.
Falsely fragile Queen Anne’s Lace
Clump of effervescent Daisies
A singular Black-eyed Susan
.
Wildflowers all
growing in the fields
of our hearts
.
Each her own
scent, shape, pose
Craning for light, food, attention
.
Willingly, lovingly tended
by the gardener,
the one who sowed the seed
.
April 8, 2005 10:35, edited 10:44
....................................................
Wallflower by Anne Sexton
.
Come friend,
I have an old story to tell you—
.
Listen.
Sit down beside me and listen.
My face is red with sorrow
and my breasts are made of straw.
I sit in the ladder-back chair
in a corner of the polished stage.
I have forgiven all the old actors for dying.
A new one comes on with the same lines,
like large white growths, in his mouth.
The dancers come on from the wings,
perfectly mated.
.
I look up. The ceiling is pearly.
My thighs press, knotting in their treasure.
Upstage the bride falls in satin to the floor.
Beside her the tall hero in a red wool robe
stirs the fire with his ivory cane.
The string quartet plays for itself,
gently, gently, sleeves and waxy bows.
The legs of the dancers leap and catch.
I myself have little stiff legs,
my back is as straight as a book
and how I came to this place—
the little feverish roses,
the islands of olives and radishes,
the blissful pastimes of the parlor—
I'll never know.
..........................
Moccasin Flowers by Mary Oliver
.
All my life,
so far,
I have loved
more than one thing,
.
including the mossy hooves
of dreams, including'
the spongy litter
under the tall trees.
.
In spring
the moccasin flowers
reach for the crackling
lick of the sun
.
and burn down. Sometimes,
in the shadows,
I see the hazy eyes,
the lamb-lips
.
of oblivion,
its deep drowse,
and I can imagine a new nothing
in the universe,
.
the matted leaves splitting
open, revealing
the black planks
of the stairs.
.
But all my life--sofar--
I have loved best
how the flowers rise
and open, how
.
the pink lungs of their bodies
enter the fore of the world
and stand there shining
and willing--the one
.
thing they can do before
they shuffle forward
into the floor of darkness, they
become the trees.
.
.
Three flowers
bloom each day
.
Falsely fragile Queen Anne’s Lace
Clump of effervescent Daisies
A singular Black-eyed Susan
.
Wildflowers all
growing in the fields
of our hearts
.
Each her own
scent, shape, pose
Craning for light, food, attention
.
Willingly, lovingly tended
by the gardener,
the one who sowed the seed
.
April 8, 2005 10:35, edited 10:44
....................................................
Wallflower by Anne Sexton
.
Come friend,
I have an old story to tell you—
.
Listen.
Sit down beside me and listen.
My face is red with sorrow
and my breasts are made of straw.
I sit in the ladder-back chair
in a corner of the polished stage.
I have forgiven all the old actors for dying.
A new one comes on with the same lines,
like large white growths, in his mouth.
The dancers come on from the wings,
perfectly mated.
.
I look up. The ceiling is pearly.
My thighs press, knotting in their treasure.
Upstage the bride falls in satin to the floor.
Beside her the tall hero in a red wool robe
stirs the fire with his ivory cane.
The string quartet plays for itself,
gently, gently, sleeves and waxy bows.
The legs of the dancers leap and catch.
I myself have little stiff legs,
my back is as straight as a book
and how I came to this place—
the little feverish roses,
the islands of olives and radishes,
the blissful pastimes of the parlor—
I'll never know.
..........................
Moccasin Flowers by Mary Oliver
.
All my life,
so far,
I have loved
more than one thing,
.
including the mossy hooves
of dreams, including'
the spongy litter
under the tall trees.
.
In spring
the moccasin flowers
reach for the crackling
lick of the sun
.
and burn down. Sometimes,
in the shadows,
I see the hazy eyes,
the lamb-lips
.
of oblivion,
its deep drowse,
and I can imagine a new nothing
in the universe,
.
the matted leaves splitting
open, revealing
the black planks
of the stairs.
.
But all my life--sofar--
I have loved best
how the flowers rise
and open, how
.
the pink lungs of their bodies
enter the fore of the world
and stand there shining
and willing--the one
.
thing they can do before
they shuffle forward
into the floor of darkness, they
become the trees.
.
zondag 14 december 2014
vrijdag 25 juli 2014
Summertime blues
maandag 27 januari 2014
Blue letter
Pretty nice post. I just stumbled upon mobar.punt.nl and wanted to say
that I have truly enjoyed browsing your blog posts. After all I'll be
subscribing to your rss feed and I hope you write again soon!
- Wintersloot
Thursday, December 06, 2007 23:37
Ja ja ja, wat een geweldig gedicht! (hoewel ik niet voor de laatste zin ben, maargoed, ik was toch al veroverd bij de 'vogels vlogen uit haar ogen'= wauw!). Het is een eeuw geleden dat ik nog eens op deze site las, nu..dit redt de eer van de site
Hoera!
Wintersloot
Thursday, December 06, 2007 22:46
fraaie verlangende poezie.
Ook wel mystiek...
Liefs
Wintersloot
Thursday, December 06, 2007 13:24
schitterend geschreven
lieve groet
Thursday, December 06, 2007 12:37
Wauw en schitterend zijn!
Wintersloot
Thursday, December 06, 2007 09:28
Ooo... wat prachtig!
Fijne dag...
Wintersloot
Thursday, December 06, 2007 08:20
Echt heel mooi dit.
Wintersloot
Thursday, December 06, 2007 06:46
Prachtig gedicht mobar!
Wintersloot
Thursday, December 06, 2007 04:29
zoiets kan ik blijven lezen...ik vind 'm heeeeel knap!
liefswoensdag 7 november 2012
Winterstrohalm
...
Geplaatst door Mobar Vorstkasteel op 12:31
7 november 2012 14:13
Thursday, June 26, 2008 23:05
Hm... efkes moeten bij nadenken, toch niet zo'n simpel schrijfje dit... kan ook aan mij liggen!
Wortelende groei
Thursday, June 26, 2008 17:04
Tjee zeg die bomen blijven mij maar fasineren!!Ontzettend mooi geschreven!
Wortelende groei
Wednesday, June 25, 2008 16:43
jaja het is me wat die natuur wetenschappers mogen nog zo geleerd overkomen op de doorsnee leken die rondlopen in onze maatschappij het blijft toch onnamaakbaar de natuur lang leve het groene stelsel
Wortelende groei
Wednesday, June 25, 2008 16:04
erg mooi verwoord mobar! - De brief
Friday, August 22, 2008 20:57
Stilmakend mooi, echt waar!
De brief
Friday, August 22, 2008 14:27
Droevig, maar mooi verwoord! Het geeft mijzelf een soort heimwee gevoel naar bepaalde periodes in mijn leven!
De brief
Friday, August 22, 2008 10:40
mooi Mobar
verdrietig, maar mooi!
vooral de zin 'met de maan in mijn hand' vind ik een prachtig beeld
De brief
Friday, August 22, 2008 00:54
deze brief dient gelezen te worden... zo mooi!
Friday, August 22, 2008 00:44
Intrigerend schrijven.
De brief
Friday, August 22, 2008 00:17
tja, wat moet ik hierop nog zeggen, voelbaar deze, enne ja heimwee is erg, heel erg...liefs en welterusten
woensdag 9 juli 2014
Freaks
zie reacties
gisteren
Wauh, Mobar, je overtreft jezelf met dit intense wijsheidsgedicht! En ik voel me er persoonlijk door geraakt! Merci beaucoup voor je overzichtelijke wijsheid! Het laatste couplet getuigt van veel levensinzicht en menselijk inzicht. Ook je eerste couplet is volkomen naar mijn hart en zegt in weinig woorden ontzettend veel. Je zin 'als eigen kracht van innerlijk wezen' is wat mij betreft synoniem aan het feit, dat ieder mens God is en dat God niet ver buiten de mensen is, maar juist heel nabij, via onze medemensen!... God zijn en God in de ander (h)erkennen, is de grootste en meest verlichte weg naar Eeuwige Liefde!...
gisteren
Wauh, Mobar, je overtreft jezelf met dit intense wijsheidsgedicht! En ik voel me er persoonlijk door geraakt! Merci beaucoup voor je overzichtelijke wijsheid! Het laatste couplet getuigt van veel levensinzicht en menselijk inzicht. Ook je eerste couplet is volkomen naar mijn hart en zegt in weinig woorden ontzettend veel. Je zin 'als eigen kracht van innerlijk wezen' is wat mij betreft synoniem aan het feit, dat ieder mens God is en dat God niet ver buiten de mensen is, maar juist heel nabij, via onze medemensen!... God zijn en God in de ander (h)erkennen, is de grootste en meest verlichte weg naar Eeuwige Liefde!...
zondag 25 mei 2014
Amsterdam I love you
What’s up to every one, for the reason that I am really eager of reading this weblog’s post to be updated regularly. It includes nice material.
Like a rolling stone
deze sara wordt er stil van : )
Saartje weet je mee te slepen.. mooi zo 's avonds.
heel mooi mobar, ergens doet mij dit aan de muze van Gerrit Komrij denken, zo mooi onderbouwd verwoord!
wist mijn aandacht vast te pakken
Echt prachtig geschreven.
Met veel bewondering gelezen.
Saturday, July 17, 2010
Maar de regen
Thursday, July 05, 2007 21:27
prachtig.. heel mooi verwoord...
Nancy.
lommert Reageer op Maar de regen
Thursday, July 05, 2007 19:36
moet je vaker lezen..een fictief prachtig werk
stevige groet
willem
red one Reageer op Maar de regen
Thursday, July 05, 2007 19:33
wauw!
een pracht schrijven weer!
graag gelezen
Wednesday, August 20, 2008 17:15
. amen , klare taal mooi dit liefs
Slok
Saturday, August 23, 2008 21:34
soms leven gedachten zo levendig in ons, dat we ze voor werkelijkheid aannemen...soms is verlangen zo groot...
droefmooi Mobar
liefs
Slok
Sunday, January 29, 2012
Tederheid
Droom voltooiing
Een droom voltooien is zelfs niet mogelijk in de volgende droom.
ik ga straks alles van vandaag van je lezen
warme groet en goede morgen Mobar
weer bijzonder diepzinnig verwoord
laat me nadenken
in een herkenning
vriendelijke groetjes
Mooi geschreven. Fijne dag!
weer mooi beschreven,zet je aan het denken.
prachtig!
intens.
Wednesday, February 08, 2012
Circus
een verhaal dat van alle kanten belicht wordt, sprookjes gaan leven in een vrolijk circus
warme groet goede morgen
Het circus bewijst dat miserie ook vrolijkheid kan dragen.
Saturday, August 23, 2008 19:05
aua herkenning spreekt, mooi intens deze liefs barbara
Slok
Saturday, August 23, 2008 16:40
Ik vond het niet zwaar, ik vond het gedurfd een gevoel neerzetten, voor mij persoonlijk zeer herkenbaar,
Y.
op Slok
Saturday, August 23, 2008 16:00
Deze was zwaar om te lezen, voor mij persoonlijk toch... kan jij niks aan doen... schitterend schrijven Mobar, nog een fijn weekend!
Slok
Saturday, August 23, 2008 15:44
droef mooi mobar
liefs,
Naaktslak
op Maar de regen
Thursday, July 05, 2007 18:18
Prachtig dit, maar het springen daar is je er eentje in voor gegaan, dus laat het maar.
Reageer op Maar de regen
Thursday, July 05, 2007 17:00
"ik ben de dorpsgek op het niet bestaande plein"
schitterende zin!
Maar de regen
Thursday, July 05, 2007 15:03
mooie fictie mobar
mooi schrijfsel
Y.
Maar de regen
Thursday, July 05, 2007 09:28
Regen maakt je wel somber geloof ik, Herman vond alleen niet-versneden brood lekker, daar ging hij van vliegen,( niet aan te raden hoor)Liefs, Poemetje
Ja, het idee ontstond op facebook :D
Ik vond je via gedichtenboekje. Dus ik kwam eens buurten.
lekker directe stijl!
Heb je er wel eens aan gedacht om dit op een podium te doen bij een poezieslag?
Ik ben zo vrij om een website link achterte laten hiervoor: http://www.poezieslag.nl
Bestaansrecht vind
ik heel erg mooi. Klein gehouden,
groot gevoel, mooie balans.
Complimenten.
Dit gedicht blijf je herlezen.
Heel mooi.
Het zonlicht is nuchter maar laat ook dansende deeltjes zien. Ze blinken vast als goud voor je ogen! Nuchter worden en doorzwerven met alles wat er tussen zit is herinneren en koesteren zonder stil te blijven staan op je eigen weg die je moet gaan. Mooi, ondanks de inhoud, rustgevend gedicht. Stilmakend mooi, prachtige herinneringen hou ze vast. Wednesday, April 28, 2010
dat heb je heel mooi beschreven.
Droevig maar mooi schrijven!het weerkaatst melancholische klanken...
Fijne zondag Mooi schrijven, jammer dat wat zo leek,uiteindelijk geworden is tot wat nu zo bleek. Goeiemorgen Mobar ja als het niet echt is, kom je bedrogen uit
Goede morgen Mobar, warme groet prettige zondag
wetend dat echte gedichten niet verzonnen worden... en dat er maar weinigen dat begrijpen of geloven ...
Een visie van een natuurwezen, dat slechts leven kan in een sprookje,
omdat de werkelijkheid hem verbied te leven, maar
hij heeft zoveel te geven, er komt zoveel liefde uit zijn strot,
er vloeit zoveel hartstocht uit zijn pen,
het liefst had hij wat meer discilpline,
maar hij moet roeien met de riemen die hij heeft,
zijn leven is zo ingericht, dat er geen ontsnappen mogelijk is,
hij is redelijk groot geschapen, maar wat heb je aan redelijk,
als er geen eerbied voor de dieren is.Prachtig herinnerend schrijven
Bezoekregeling
Saturday, October 18, 2008 20:49
ook deze is mooi
Bezoekregeling
Saturday, October 18, 2008 20:31
ik sluit mezelf aan bij wat Barbara schreef
Bezoekregeling
Saturday, October 18, 2008 15:42
Pracht van een schrijven!
Bezoekregeling
Saturday, October 18, 2008 14:48
sterke inhoud, emotievol liefs
Bezoekregeling
Saturday, October 18, 2008 14:46
pijnlijk..
sterkte..
Freaks verleden
Zanglijster October 30, 2008 16:29 Leuk! Reageer op Zanglijster Tuesday, October 28, 2008 22:27 Zonder meer vind ik dit een van je allermooiste gedichten! Zo moooooooooooooooooi!ninodepino Reageer op Zanglijster Tuesday, October 28, 2008 21:50 klasse!grtjs, Reageer op Zanglijster Tuesday, October 28, 2008 14:42 schitterend Mobar leest als een song switi lobi Reageer op Zanglijster Tuesday, October 28, 2008 08:41 Lekker ritme, prachtgedicht!Fijne dag.. Zanglijster Tuesday, October 28, 2008 07:05 een klassieker dit, poëtisch gezien echt heel knap vind ik liefs Reageer op Zanglijster Tuesday, October 28, 2008 06:43 mooi mobarwat een zuipschuit..
In contempo years, the adornment cast is added and more, there is aswell a advanced ambit of styles, even there are Tiffany appeared, but the Tiffany adornment consistently has its irreplaceable position. If you admiration to accept an breeding look, you should not absence the argent earrings.
Spektaculair, wandelende vertekeningen uit een verlorengewaande sprookjestuin.
Saartje weet je mee te slepen.. mooi zo 's avonds.
heel mooi mobar, ergens doet mij dit aan de muze van Gerrit Komrij denken, zo mooi onderbouwd verwoord!
wist mijn aandacht vast te pakken
Echt prachtig geschreven.
Met veel bewondering gelezen.
Saturday, July 17, 2010
Maar de regen
Thursday, July 05, 2007 21:27
prachtig.. heel mooi verwoord...
Nancy.
lommert Reageer op Maar de regen
Thursday, July 05, 2007 19:36
moet je vaker lezen..een fictief prachtig werk
stevige groet
willem
red one Reageer op Maar de regen
Thursday, July 05, 2007 19:33
wauw!
een pracht schrijven weer!
graag gelezen
Wednesday, August 20, 2008 17:15
. amen , klare taal mooi dit liefs
Slok
Saturday, August 23, 2008 21:34
soms leven gedachten zo levendig in ons, dat we ze voor werkelijkheid aannemen...soms is verlangen zo groot...
droefmooi Mobar
liefs
Slok
Sunday, January 29, 2012
Tederheid
Droom voltooiing
Een droom voltooien is zelfs niet mogelijk in de volgende droom.
ik ga straks alles van vandaag van je lezen
warme groet en goede morgen Mobar
weer bijzonder diepzinnig verwoord
laat me nadenken
in een herkenning
vriendelijke groetjes
Mooi geschreven. Fijne dag!
weer mooi beschreven,zet je aan het denken.
prachtig!
intens.
Wednesday, February 08, 2012
Circus
een verhaal dat van alle kanten belicht wordt, sprookjes gaan leven in een vrolijk circus
warme groet goede morgen
Het circus bewijst dat miserie ook vrolijkheid kan dragen.
Saturday, August 23, 2008 19:05
aua herkenning spreekt, mooi intens deze liefs barbara
Slok
Saturday, August 23, 2008 16:40
Ik vond het niet zwaar, ik vond het gedurfd een gevoel neerzetten, voor mij persoonlijk zeer herkenbaar,
Y.
op Slok
Saturday, August 23, 2008 16:00
Deze was zwaar om te lezen, voor mij persoonlijk toch... kan jij niks aan doen... schitterend schrijven Mobar, nog een fijn weekend!
Slok
Saturday, August 23, 2008 15:44
droef mooi mobar
liefs,
Naaktslak
op Maar de regen
Thursday, July 05, 2007 18:18
Prachtig dit, maar het springen daar is je er eentje in voor gegaan, dus laat het maar.
Reageer op Maar de regen
Thursday, July 05, 2007 17:00
"ik ben de dorpsgek op het niet bestaande plein"
schitterende zin!
Maar de regen
Thursday, July 05, 2007 15:03
mooie fictie mobar
mooi schrijfsel
Y.
Maar de regen
Thursday, July 05, 2007 09:28
Regen maakt je wel somber geloof ik, Herman vond alleen niet-versneden brood lekker, daar ging hij van vliegen,( niet aan te raden hoor)Liefs, Poemetje
Ja, het idee ontstond op facebook :D
Ik vond je via gedichtenboekje. Dus ik kwam eens buurten.
lekker directe stijl!
Heb je er wel eens aan gedacht om dit op een podium te doen bij een poezieslag?
Ik ben zo vrij om een website link achterte laten hiervoor: http://www.poezieslag.nl
Bestaansrecht vind
ik heel erg mooi. Klein gehouden,
groot gevoel, mooie balans.
Complimenten.
Dit gedicht blijf je herlezen.
Heel mooi.
Het zonlicht is nuchter maar laat ook dansende deeltjes zien. Ze blinken vast als goud voor je ogen! Nuchter worden en doorzwerven met alles wat er tussen zit is herinneren en koesteren zonder stil te blijven staan op je eigen weg die je moet gaan. Mooi, ondanks de inhoud, rustgevend gedicht. Stilmakend mooi, prachtige herinneringen hou ze vast. Wednesday, April 28, 2010
dat heb je heel mooi beschreven.
Droevig maar mooi schrijven!het weerkaatst melancholische klanken...
Fijne zondag Mooi schrijven, jammer dat wat zo leek,uiteindelijk geworden is tot wat nu zo bleek. Goeiemorgen Mobar ja als het niet echt is, kom je bedrogen uit
Goede morgen Mobar, warme groet prettige zondag
wetend dat echte gedichten niet verzonnen worden... en dat er maar weinigen dat begrijpen of geloven ...
Een visie van een natuurwezen, dat slechts leven kan in een sprookje,
omdat de werkelijkheid hem verbied te leven, maar
hij heeft zoveel te geven, er komt zoveel liefde uit zijn strot,
er vloeit zoveel hartstocht uit zijn pen,
het liefst had hij wat meer discilpline,
maar hij moet roeien met de riemen die hij heeft,
zijn leven is zo ingericht, dat er geen ontsnappen mogelijk is,
hij is redelijk groot geschapen, maar wat heb je aan redelijk,
als er geen eerbied voor de dieren is.Prachtig herinnerend schrijven
Bezoekregeling
Saturday, October 18, 2008 20:49
ook deze is mooi
Bezoekregeling
Saturday, October 18, 2008 20:31
ik sluit mezelf aan bij wat Barbara schreef
Bezoekregeling
Saturday, October 18, 2008 15:42
Pracht van een schrijven!
Bezoekregeling
Saturday, October 18, 2008 14:48
sterke inhoud, emotievol liefs
Bezoekregeling
Saturday, October 18, 2008 14:46
pijnlijk..
sterkte..
Freaks verleden
Zanglijster October 30, 2008 16:29 Leuk! Reageer op Zanglijster Tuesday, October 28, 2008 22:27 Zonder meer vind ik dit een van je allermooiste gedichten! Zo moooooooooooooooooi!ninodepino Reageer op Zanglijster Tuesday, October 28, 2008 21:50 klasse!grtjs, Reageer op Zanglijster Tuesday, October 28, 2008 14:42 schitterend Mobar leest als een song switi lobi Reageer op Zanglijster Tuesday, October 28, 2008 08:41 Lekker ritme, prachtgedicht!Fijne dag.. Zanglijster Tuesday, October 28, 2008 07:05 een klassieker dit, poëtisch gezien echt heel knap vind ik liefs Reageer op Zanglijster Tuesday, October 28, 2008 06:43 mooi mobarwat een zuipschuit..
In contempo years, the adornment cast is added and more, there is aswell a advanced ambit of styles, even there are Tiffany appeared, but the Tiffany adornment consistently has its irreplaceable position. If you admiration to accept an breeding look, you should not absence the argent earrings.
Spektaculair, wandelende vertekeningen uit een verlorengewaande sprookjestuin.
donderdag 22 mei 2014
Violette Z.
Vishaak
***
Zeemeermin ben ik
jij een visser met een baard
doe weg die vishaak
***
vishaak zoekt bakvis
visserman is overstuur
naast het net gevist
***
raar gevoel in mond
na het zwemmen in de zee
vishaak smaakt naar vis.
***
***
donderdag 15 mei 2014
Tekst
deze tekst is in het Nederlands
Was al een tijdje terug dat ik hier geweest ben. En zie, weer meer mooie woorden. Doet me goed.
Was al een tijdje terug dat ik hier geweest ben. En zie, weer meer mooie woorden. Doet me goed.
Abonneren op:
Posts (Atom)
Duister adem
De tak gebroken
deelt de schaduw
mede ontmaagd
door het zwaard
van de eenvoud
zoals ik al wist
tijdens het begin
zijn spreektaal lippen
trillen de zaadlozing
uit elkaar als een dode kip
laat hij zich pakken
voegt hij zich zijn worst
bij het uitgestalde vleeswaar
van de Agrarische Hema
die soms neigt naar het Oosten
dat zucht onder de hunebedden
en de bezwaarde zwaartekracht
van het lege bestaan
zou hem willen
bezitten met alles
nooit meer afgeven
aan toen, het niet moest
achterop die snelle scooter
ik mijn warme armen
geen weg wist te banen
en bekakt als ik was
het ademen kon overslaan
met die uitlaat
tussen mijn benen
probeert hij
hogerop te komen
maar we weten
geen van beiden
waar de heuvel eindigt
en het dal begint.
.
Schrijver: mobar
Sunday, September 23, 2007 14:36
verheven tot iets mooi sensueel. In alle eenvoud,
heel mooi.
Duister adem
Sunday, September 23, 2007 09:15
Ook hier deze tonende, delende heel graag gelezen.
pakkend geschreven weer,
je schrijft boeiend
ik ben alweer ademloos
Duister adem
Sunday, September 23, 2007 01:02
Duister adem
Sunday, September 23, 2007 00:43
vermengde aktuele humor met een bepaalde (levens)inhoud.
Om te overdenken en herlezen, telkens weer.
Duister adem
Sunday, September 23, 2007 00:31
weer een ingewikkelde Mobar, mysterieus en dwingend om vaker te lezen alvorens te begrijpen.
Sunday, September 23, 2007 00:26
Je hebt een aparte stijl en toch lees ik je met een glimlach
Duister adem
Sunday, September 23, 2007 00:15
aan de voet van iedere heuvel ligt een dal, andersom trouwens ook
een goede nachtrust gewenst